Oke, ten eerste: mijn verontschuldigingen voor de hieropvolgende spelfouten, het niet juiste gebruik van hoofdletters en uitroeptekens enz. deze pc laat dat namelijk allemaal niet toe! ik loop te rammen op het toetsenbord als een malle, en ik blijf m'n best doen maar toch..

dus, de eerste week in het gastgezin. Een grote belevenis ;) We kwamen vorige week zaterdag aan, terwijl onze gastouders eventjes niet thuis waren. Well, we wisten al wel dat ‘ eventjes' in ghana ongeveer een uur of twee kan duren, dus we settelden ons gezellig met een boekje in de hete ghanese zon. En inderdaad, na een paar uur kwamen beide aan om ons te verwelkomen. aardige mensen, lief en zorgzaam vanaf dag 1.

Nacht 1 was geweldig. ik was moe dus ik kon best slapen.. zondag rustdag, dus de hele dag wat rondgesjokt, bottled water gekocht en gelezen.

ik noemde tussen neus en lippen door tegen estie (gastvader) dat er aardig wat kakkerlakken in de ‘wc' aan het rondlopen (of zegmaar rennen) waren. oh, daar ging hij wel wat aan doen. hij zou wel wat strooien met een of ander wonderpoedertje, en dat zou alle leegra's doden. Prima joh!

de gevolgen waren immens angstaanjagend. ze waren overal. ze renden overal, en heeeeeeel erg hard ook. mensekinders, ik denk dat ik nog nooit kakkerlakken heb gezien, maar nu zag ik er genoeg for a lifetime! ik dacht veilig te zijn op mijn kamer, maar helaas. ze vielen uit de lucht, van de muren af, renden over de vloer en ik vermoorde er zo'n tien, maar er kwamen er steeds meer.. PANIEK. Extra versterkt door de heerlijke malariapillen die ik heb, die ook toch wel een aantal fijne bijwerkingen hebben, waar ik vooralsnog constant letterlijk niet blij van word.

ik bleef dus onder mijn klamboe, pakte me in in mijn slaaplaken en deed oordoppen in zodat ik ze niet hoorde rennen. Naar de wc gaan durfde ik niet, want toen ik mijn angsten uiteindelijk overwonnen had door daar heen te gaan, zag ik op de muur (echt, niet overdreven) zo'n 50 kakkerlakken tegelijk.

volgens estie kwam het door dat spul dat hij in HET GAT gegooid had, ze renden voor hun leven. Geloof hem maar op zijn woord..

Over het gat gesproken, ik (en oma btw ook) kan e rnog steeds niet over uit dat ze liever door een soortement sleutelgat hun behoeften doen, dan ff een simpel ‘huusie' ervan te maken. aan de telefoon legde oma gemakkelijk uit hoe ze dat dan zouden moeten bouwen, maar helaas oma, ik kon zehet niet aan hun verstand brengen.

Douchen is hier heerlijk btw. Wat kan een mens gelukkig zijn met een emmertje water met een beetje zeepsop. en op advies van een exvrijwilliger, aukje, heb ik genoeg wegwerpwashandjes meegenomen die echt ge-wel-dig zijn.

Wassen mag hier met de hand. Wat niet heel erg is btw.. We hebben toch tijd zat.

Onze dagen zien er namelijk zo uit: Ik sta op om half 7, ontbijt met zoet brood met ei (heerlijk) en twee bakken thee (je moet alleen even niet kijken als ze je beker uit de wc of douche meebrengen, ignore!). melat staat rond 8 op, en drinkt alleen thee. dan wachten we vooral, afhankelijk van de plannen. maandag gingen we naar nabari, dus waren we ‘s ochtends vrij om te wassen en water te kopen enz . dinsdag, echter, gingen we naar bolgatanga om voor een maand (!) eten te kopen voor de jolige nabarikotertjes, en zouden we heel vroeg weg gaan. okeee dan, dus ik stond wel een beetje klaar om 8. Het werd natuurlijk ongeveer 11 uur voor we weggingen, en 12 uur voordat we op de markt stonden. Jep,beetje hongerig waren we wel. dus nu? water kopen, en een pak sap. volgens hun wel genoeg hoor... haha, oke dan. tis zo warm dat we toch weinig honger hebben.

De marktervaring was uniek. iedereen verkoopt hetzelfde, tenminste, dat denkt een leek als ik. niet helemaal het geval, volgens experts memuna en haar zus (ja, of nicht, of tante, you never know. mannen trouwen vaker, of helemaal niet, krijgen kinderen bij verschillende vrouwen dus iedereen is familie en ik snap er weinig meer van :)) rijst is niet zomaar rijst. we zijn ongeveer 10 rijstnederzettingen langs geweest, om deze door onze handen te laten gaan en te kijken of het goed was. uiteindelijk vonden we het juiste adres. wij blanken worden behandeld als goden, dus mogen de hele tijd in de schaduw staan, maar nog liever zitten, aldus memuna.

Om half drie waren we ongeveer klaar met het kopen van rijst, bonen, pepers en een aantal kruiden. mais zouden we kopen in Wulugu, waar we ook wonend zijn op dit moment. we wachtten ongeveer een uur op de juiste trotro. vervolgens werd alles op de auto geladen, werden wij in de auto geladen, met nog 18 mensen (8 persoonsbusje...) en een GEIT. maar natuurlijk.. Ik merkte laatst genoemde trouwens pas toen we al een kwartiertje aan het rijden waren en ik ineens een ‘meeeeh' hoorde. Ghehe..

de kinderen zijn enorm blij met het eten, vanzelfsprekend, want hun eten was helemaal op. gisteren waren we bij nabari en waren gelukkig de eerste werklui ook al aan het werk, of nou ja. Er zijn zo'n 13 mensen aanwezig, en 1 zit in het gat het gat dieper te hakken. valt natuurlijk niet mee, in die rotsgrond, vandaar ook dat ze met 13 zijn (Denk ik dan, of ze zijn er voor mentale ondersteuning).

Dat is dus begonnen, tot vreugd van mij en memuna natuurlijk. ZE kan namelijk sinds wij er zijn niet meer zo goed slapen, omdat er zoveel moet gebeuren in drie weken. We zijn namelijk het volgende van plan: we bouwen twee wc's, een voor jongens en een voor meisjes. De gaten zijn zo'n 5 meter diep, en daarover heen komen van die frans-achtige voetstappen met een sleutelgat erin waar alles doorheen mag gaan ;). hieromheen komt een prachtig muurtje.. daarnaast kopen we eten voor 2 maanden, en geef ik geld aan memuna om ook de derde maand eten te kunnen kopen voor de kinderen (Dat is aan haar wel goed toevertrouwd, no worries). we kopen ook nog een aantal matrassen en laten bedden in elkaar timmeren, niet iedereen heeft namelijk een bed nu.. dus, dat is ook een goed doel dacht ik zo. daarnaast kopen we voor de kinderen een voetbal, of twee, en misschien wat kleren. wat we precies met de rest van aaaaal dat geld gaan doen weet ik nog niet zeker, dat bepalen we nader. we staan open voor ideeen:)

de kinderen zijn super lief en enthousiast. de eerste dag werd ik, ja ik, flink emotioneel toen ik ze zag en met ze was.. heftig hoor, een leven lang zonder ouders. leven van vrijwilliger naar vrijwilliger, zodat je aandacht en eten krijgt, en misschien nog iets extra's.. altijd by yourself, altijd alleen.. natuurlijk, wel met de rest van het weeshuis, je ‘broertjes enzusjes' maar dan nog.. heftig dus.

De tweede keer ging het mentaal beter en waren de kids alsnog goed te spreken;) Ze vinden mijn lichaam geweldig interessant. ten eerste ben ik blank, as you all know, wat al interessant is op zichzelf. ten tweede worden mijn tenen wit als je er op drukt, en roze als je het loslaat. ERG interessant, en dus zijn mijn tenen constant in de aandacht, whaha.. Ook is mijn haar enorm geweldig. En ik ben niet eens blond! maar het is zacht en stijl, iets dat men vast niet zo vaak ziet in afrika ;)

Meestal gaan we op de motor naar Nabari, dat duurt zo'n 20 minuten.. we gaan dan dus op 1 motor, met zijn 3en. Gisteren gingen we op de fiets, door het droge roodbruine of verbrande landschap, met vooral veel dode en verbrandde bomen en weinig groen, in 35 - 40 graden. Heftig ;) maar lekker om wat beweging te krijgen. Niet dat ik denk dat ik enorm veel ga aankomen, ik vind het eten niet zo heel erg lekker namelijk (zachtjes en netjes uitgedrukt)

Een aantal leuke dingen die me opvielen? Here they come:

- alle taxi's en trotro's hebben een tekst of iets achterop: trust in God oid, ook winkels hebben dat. een kledingwinkel heet bijvoorbeeld ‘gods grace' oid.. erg grappig ;)

- ik zag een vrachtwagen met de tekst: there's only one hell, that's live

- ik doe net alsof ik nergens bang ben. op de motor met zijn 3en, zonder helm en met weinig kleren aan, 60 - 80 km per uur, maakt niets uit; go with the flow.. in de auto, met een soortement maniak achter het stuur die de gaten net niet op tijd ontwijkt en te hard rijdt? Ach joh.. als zij het redden ;)

- ik hoef misschien ook niet echt bang te zijn, overal zitten namelijk op belangrijke plekken (at least, dat denk ik dan maar) politieagenten en militairen met enorme wapens.. ik heb foto's, dus die laat ik wel eens een keer zien aan de geinteresseerden onder ons

- het familiefenomeen had ik al genoemd he? blijft toch raar.. iedereen krijgt maar kinderen met elkaar ;)

- ik drink zo'n 3 liter water per dag..

- ‘s avonds denk ik vaak; wauw, ben best bruin geworden. later blijkt dat gewoon veel zand te zijn, hoe kan het ook anders, ik ontwijk de zon zoveel mogelijk ;)

- ik liet zien waar ik woonde.. foto's dus.. ‘ met hoeveel mensen woon je in die villa' , ‘met 5'. HUH? haha.

- Riet snijden kennen ze hier ook. een soort riet doen ze hier ook op het dak. ik showde een filmpje van papa in de kragge, en het viel ze toch wel op dat onze machinerijen wel iets beter zijn dan de hunne

- ik kwam net een bus tegen van henk oost ;) en een vrachtwagen van van dijk transport oid, allemaal afgedankt in ons land en vredelievend naar ghana gestuurd denk ik?

Nou, hier hebben jullie een hele kluif aan denk ik? KAn nog wel uren doorgaan, maar laat ik nog wat overhouden voor een andere keer. Kan wel eventjes duren voordat ik een nieuw verhaal heb btw, dit weekend kunnen we niet naar de stad namelijk omdat we een begrafenis hebben. Begrafenissen duren hier een heel weekend, dus..

Blij voor jullie dat de sneeuw nu eindelijk weg is, al was het tochtschaatsen enz vast mooi werk ;)

Nog 3 weken in Nabari! We hebben nog veeeeeeeeel te doen..

Dankjullie voor jullie reacties en smsjes. Like that!

Liefs, Coline